Czy ktoś wierzy, czy nie wierzy, jestem sobie mały jeżyk.

Bardzo ostre igły moje, więc nikogo się nie boję.

Często w cieniu sobie siedzę, jem szkodniki, spulchniam glebę.

Jeżyk bardzo dobrze słyszy, w nocy umie łowić myszy.

Gdy nadciąga groźna zima, smacznie w norce spać zaczynam.

Pod pierzynką z suchych liści, pewnie lato mi się przyśni.

Przy wierszyku o jeżu poznawaliśmy tego jegomościa, jego wygląd i zwyczaje.

Oglądaliśmy zdjęcia, zdobywaliśmy o nim wiadomości.

Malowaliśmy jeżyka kredkami.

Lepiliśmy jeżyka z masy solnej.

Zrobiliśy też jeżyka geometrycznego. Utrwaliliśmy figury geometryczne i kolory.

Jeżyk uczył nas liczenia jabłuszek. Liczyliśmy też jeżyki.

Na dywanie siedzi jeż, co on robi to my też.

Zabawy z jeżykiem były bardzo wesołe.

Idzie, idzie jeż, ten kolczasty zwierz

nóżkami tup, tup i pod liście siup.